SAF

Londra’daki Heathrow Havalimanı, sürdürülebilir havacılık yakıtı kullanımını hızla artırmayı hedefliyor. Ancak bu hamle, havacılığın iklimle ilişkisini gerçekten dönüştüren bir kırılma mı, yoksa karbon baskısı altında şekillenen kontrollü bir uyum süreci mi sorusunu da beraberinde getiriyor.

Sürdürülebilir Havacılık Yakıtı (SAF), küresel havacılığın karbon çıkmazına sunduğu en güçlü çözümlerden biri olarak öne çıkıyor. Peki Türkiye bu yeni dönemin neresinde duruyor? Kâğıt üzerindeki hedeflerle pistteki gerçekler ne kadar örtüşüyor?

DHL ile Air France-KLM Martinair Cargo, hava kargo taşımacılığında emisyonu azaltmayı soyut hedefler olmaktan çıkarıp somut bir ticari modele dönüştürüyor. Yeni anlaşma, karbon azaltımını “iyi niyet” değil, ölçülebilir bir hak olarak tanımlıyor.

Lojistik devi DHL, Phillips 66 ile imzaladığı yıllık anlaşmayla yaklaşık 314 milyon litrelik (240.000 ton) sürdürülebilir jet yakıtı satın alacak.

Singapur, 2026 itibarıyla kalkış yapan tüm uçuşlarda sürdürülebilir havacılık yakıtı (SAF) ücretini zorunlu hale getiriyor. Bu adım, hava taşımacılığını karbon nötr hale getirme hedefinde yeni bir dönemi başlatıyor.

Ryanair CEO’su Michael O’Leary, havacılığın 2050 net sıfır vizyonunu “ölmekte olan projeler” olarak nitelendirirken, sürdürülebilir havacılık yakıtlarını da ekonomik ve yapısal engeller nedeniyle uygulanamaz buluyor.

SOCAR Türkiye ve Türk Hava Yolları arasında Sürdürülebilir Havacılık Yakıtı (SAF) alanında iş birliğini kapsayan “Mutabakat Zaptı” imzalandı.

Havacılık sektörü karbon ayak izini küçültmek için umutlarını sürdürülebilir yakıtlara bağlıyor, ancak SAF hâlâ yaygın kullanım için çok pahalı ve yetersiz.