Yenilenebilir diye pazarlanan odun enerjisi hızla büyürken, bilim insanları bu modelin iklim krizini çözmek bir yana kısa vadede daha fazla karbon salımı yarattığını ve “yeşil” etiketinin ciddi biçimde sorgulanması gerektiğini söylüyor.
Enerji krizleri derinleştikçe “alternatif” diye öne sürülen çözümlerden biri yeniden sahneye çıktı: odun yakmak. Özellikle Avrupa’da teşviklerle büyüyen bu model, kâğıt üzerinde temiz görünüyor. Mantık basit. Ağaç büyürken karbonu emer, yakıldığında salınan karbon da yeni ağaçlarla dengelenir. Ancak işin matematiği bu kadar romantik değil. Araştırmalar, odun yakmanın birim enerji başına kömürden bile daha fazla karbon salabildiğini gösteriyor.
Zaman...
Asıl kritik mesele zaman. Yakılan ağacın atmosfere bıraktığı karbonun yeniden emilmesi onlarca yıl alıyor. Yani bugün “yenilenebilir” diye yakılan her odun, aslında kısa vadede atmosfere ekstra yük bindiriyor. Üstelik yalnızca yanma süreci değil, kesim, taşıma ve orman kaybı da bu denklemi ağırlaştırıyor. Talep arttıkça tablo daha da karmaşıklaşıyor. İngiltere’de dev santraller milyonlarca ton odun peleti yakarken, Japonya gibi ülkeler de enerji açığını kapatmak için aynı yola yöneliyor. Bu da daha fazla kesim, daha fazla karbon ve daha az “karbon yutağı” anlamına geliyor.Enerji güvenliği kaygısıyla oduna dönüş hızlanırken, bilim dünyasının uyarısı ise son derece net: Ormanları yakarak iklim krizini çözmek mümkün değil. Kısa vadede emisyonları artıran, uzun vadede ise belirsiz “telafi” vaatlerine dayanan bu model, yeşil enerji tartışmasının en tartışmalı başlıklarından biri olmaya devam edecek.
