Havacılıkta emisyonu düşürmek için en hızlı çözüm yine “yakıtın kendisi” mi? DHL ve IAG Cargo’nun yeni anlaşması bu soruyu yeniden gündeme taşıyor.
DHL ile IAG Cargo arasında imzalanan 5 yıllık anlaşma, hava kargo taşımacılığında sürdürülebilir havacılık yakıtı kullanımını artırmayı hedefliyor. Anlaşma kapsamında DHL, taşıma faaliyetlerinden kaynaklanan emisyonlarını azaltmak için IAG Cargo operasyonlarında SAF kullanımını destekleyecek ve bu sayede geleneksel jet yakıtına kıyasla daha düşük karbon salımı sağlanacak. Hava taşımacılığı, özellikle uzun mesafeli taşımalar ve yüksek enerji yoğunluğu nedeniyle “zor azaltılan” emisyon alanlarından biri olarak kabul ediliyor ve bu nedenle sektördeki her yeni çözüm, doğrudan sistemsel bir dönüşüm tartışmasını da beraberinde getiriyor.
Gerçekçi Alternatif
Sürdürülebilir havacılık yakıtı, mevcut uçak motorları ve altyapısıyla uyumlu olması sayesinde kısa vadede devreye alınabilen en gerçekçi alternatiflerden biri olarak öne çıkıyor. Atık yağlar, tarımsal kalıntılar ve benzeri hammaddelerden üretilebilen SAF, yaşam döngüsü boyunca önemli ölçüde emisyon azaltımı sağlayabiliyor. Ancak burada kritik bir kırılma noktası var: SAF hâlâ küresel havacılık yakıtı talebinin çok küçük bir bölümünü karşılıyor ve üretim kapasitesi, sektörün büyüme hızıyla kıyaslandığında oldukça sınırlı kalıyor. Bu da yapılan anlaşmaların etkisini, teknik olarak mümkün olandan çok, arzın izin verdiği ölçüde belirliyor. DHL’in son yıllarda art arda yaptığı benzer anlaşmalar, şirketin bu alanda yalnızca operasyonel değil, stratejik bir pozisyon aldığını gösteriyor. Ama bu noktada sorulması gereken soru şu: Bu tür anlaşmalar gerçekten havacılığı dönüştürüyor mu, yoksa mevcut sistemi daha “az kirli” hale getirerek devam ettirmenin bir yolu mu? Çünkü SAF, fosil yakıtın yerini tamamen alabilecek ölçekte değil; en azından yakın vadede. Buna rağmen şirketler, uzun vadeli alım anlaşmalarıyla hem üreticilere yatırım sinyali veriyor hem de kendi net sıfır hedefleri için ölçülebilir bir yol haritası oluşturuyor.
Sonuçta ortaya çıkan tablo çelişkili ama gerçekçi de aslında. Havacılık sektörü kısa vadede elektrikli ya da hidrojenli alternatiflere geçemeyecek kadar karmaşık ve maliyetli bir yapıya sahip. Bu yüzden SAF, tüm sınırlılıklarına rağmen, bugün için “en uygulanabilir geçiş aracı” olarak konumlanıyor. DHL ve IAG Cargo’nun bu anlaşması da tam olarak bu gri alana yerleşiyor; dönüşüm ile devamlılık arasındaki ince çizgide.