Kral Charles, 13 Mayıs’taki Parlamento açılış konuşmasında İngiltere’nin fosil yakıt bağımlılığından kopuşunu hızlandıracak Enerji Bağımsızlığı Yasası’nı duyurdu. Başbakan Starmer’ın “Temiz Güç 2030” hedefinin yasal omurgası artık şekilleniyor.
Orta Doğu’daki jeopolitik gerilimler ve ardından gelen enerji fiyatı şokları İngiltere’yi ciddi bir sınava çekti. Hükümetin yanıtı net: Enerji bağımsızlığını artık bir politika hedefi olarak değil, yasal bir çerçeve olarak tanımlamak. Yasa yenilenebilir enerji üretiminin genişletilmesini, ulusal şebekenin modernize edilmesini ve nükleer ile hidrojen teknolojilerine yatırımın artırılmasını hedefliyor. Enerji düzenleyicisi Ofgem’in tüketici koruma yetkileri genişletilecek; şebeke altyapısında gereksiz gecikmeleri azaltacak bir dizi önlem hayata geçirilecek. Yenilenebilir enerji üretimi, hidrojen ve akıllı şebeke teknolojileri için planlama ve düzenleyici çerçeveler de yeniden şekillendirilecek. Hükümet ayrıca mevcut su düzenleyicisi Ofwat’ı kaldırarak hem ekonomik hem de çevresel performansı denetleyecek, çok daha geniş yetkilerle donatılmış yeni bir kurum kurmayı planlıyor.
Nükleer de gündemde
Enerji Bağımsızlığı Yasası tek başına gelmiyor. Kral’ın konuşmasında Nükleer Düzenleme Yasası da duyuruldu. Bu yasa, Nükleer Düzenleme Birimi ile Savunma Nükleer Düzenleyicisi’ni tek çatı altında birleştirerek İngiltere’de nükleer enerjinin yeni bir dönemine zemin hazırlayacak.
Temiz güç 2030: hâlâ ulaşılabilir mi?
Yasanın arkasındaki büyük hedef, 2030’a kadar elektrik üretiminin en az yüzde 95’ini temiz kaynaklardan sağlamak. Çevre örgütleri ve yenilenebilir enerji savunucuları bu adımı genel olarak olumlu karşılarken, uzmanlar başarının altyapıya yapılacak ciddi yatırımlara, iş gücü eğitimine ve şebeke kapasitesinin artırılmasına bağlı olduğunu vurguluyor. İngiliz hanelerinin de bu yönde hareket ettiği görülüyor: Yükselen fiyatlara yanıt olarak güneş enerjisi, elektrikli araç ve ısı pompası kurulumlarında belirgin bir artış yaşanıyor.
İngiltere’nin bu hamlesi yalnızca bir enerji politikası değişikliğinin ötesine geçiyor. Enerji güvenliğini ulusal güvenlikle, ekonomik dayanıklılıkla ve iklim hedefleriyle tek bir yasal çerçevede buluşturmaya çalışan bu yaklaşım, giderek daha fazla ülkenin benimsediği bir modelin İngiltere versiyonu.