Yunusların balıkçı teknelerini takip ettiği uzun zamandır biliniyor. Ancak yeni araştırma, bu davranışın artık istisna olmaktan çıktığını gösteriyor.
İtalya'nın Veneto ve Marche kıyılarında sekiz yıl boyunca yürütülen gözlemlerde araştırmacılar, 859 trol teknesini inceledi. Özellikle dip trolü yapan teknelerin önemli bir bölümünün arkasında yunusların beslendiği görüldü. Marche bölgesinde ise incelenen dip trolü teknelerinin yaklaşık yüzde 76'sını yunuslar takip ediyordu. Araştırmacılara göre bu oran, 1990'lı yıllarda kaydedilen yaklaşık yüzde 10'luk seviyenin çok üzerinde.
Sorun Yunuslar Değil, Deniz
Bilim insanları, bu davranışı "akıllı bir adaptasyon" olarak yorumlamıyor. Tam tersine, doğal av kaynaklarının aşırı avcılık nedeniyle azalması, yunusları ağlardan kaçan ya da denize atılan balıklarla beslenmeye zorluyor. Başka bir deyişle, yunuslar artık denizin sunduğu besine değil, endüstriyel balıkçılığın geride bıraktıklarına bağımlı hâle geliyor. Balıkçı teknelerini takip etmek yunuslar için kolay bir besin kaynağı gibi görünse de ciddi riskler içeriyor. Ağlara takılma, yaralanma, yüksek su altı gürültüsüne maruz kalma ve doğal avlanma davranışlarının değişmesi, araştırmacıların dikkat çektiği başlıca tehditler arasında yer alıyor. Üstelik bu davranışın yavru yunuslar tarafından da öğrenildiği belirtiliyor.
Asıl Alarm Ekosistem için
Araştırmacılara göre Adriyatik, dünyanın en yoğun avlanan denizlerinden biri. Akdeniz'deki balık stoklarının büyük bölümü sürdürülebilir seviyelerin üzerinde avlanıyor ve bunun en ağır sonuçları Adriyatik'te hissediliyor.Uzmanlar, yunusların tekneleri takip etmesini bir başarı hikâyesi olarak değil, deniz ekosisteminin alarm verdiğinin güçlü bir işareti olarak değerlendiriyor. Doğal yaşamın yeniden dengelenebilmesi için dip trolü gibi yıkıcı avcılık yöntemlerinin azaltılması ve balık stoklarının toparlanmasına fırsat verilmesi gerektiği vurgulanıyor.
