Karbon yakalama, kullanma ve depolama teknolojisinin (CCUS), küresel çelik endüstrisinin karbondan arındırılmasında önemli bir rol oynaması beklenmiyor. Yüksek maliyetler, düşük yakalama oranı ve geçmişteki düşük performansı, bu teknolojinin çelik üretiminde yaygın olarak benimsenmesini zorlaştırıyor. Büyük çelik üreticileri ve demir cevheri madencileri, yeşil geçiş planlarını uzun vadeli olarak oluştururken, ticari ölçekte CCUS için çok az ilerleme kaydedildiği belirtiliyor.
Çelik endüstrisi, küresel karbon emisyonlarının yaklaşık %8’inden sorumlu olmasına rağmen, CCUS teknolojisinin karbondan arındırma çabalarında etkili olmadığına dair raporlar artıyor. Bunun yerine, yeşil hidrojenle çalışabilen doğrudan indirgenmiş demir (DRI) bazlı çelik üretimi ve yenilenebilir enerjiyle çalışan elektrik ark ocakları (EAF’ler), emisyon azaltma açısından daha umut verici olarak görülüyor.
Çelik endüstrisinin önde gelen isimlerinden bazıları, CCUS’un maliyetinin yüksek olduğunu ve teknolojinin etkinliğinin sınırlı olduğunu vurguluyor. Ancak, bazıları, özellikle Asya’da, kömür bazlı yüksek fırınların tamamen yeni teknolojilerle değiştirilmesinin zor olacağını ve CCUS’un hala bir rol oynayabileceğini belirtiyor.
Sonuç olarak, çelik endüstrisinde CCUS’un etkinliği konusunda farklı görüşler olsa da, karbon emisyonlarını azaltmanın bir yolu olarak bu teknolojiye olan ilgi devam ediyor. Bu alandaki teknolojik ve ekonomik gelişmelerin yakından takip edilmesi gerekiyor.
