Bilim insanları, atık plastikleri bakterilerle ilaca dönüştürmeyi başardı; aynı anda iki soruna çözüm ihtimali doğuyor.
Plastik meselesine genelde aynı yerden bakılır: kirlilik, atık, geri dönüşüm. Bu kez hikâye başka bir yere kırılıyor. Çünkü konu doğrudan sağlıkla kesişiyor. Araştırmacılar, günlük hayatta kullandığımız plastik şişeleri parçalayarak işe başlıyor. Ortaya çıkan yapı taşlarını ise genetiği değiştirilmiş bakteriler devralıyor. Bu bakteriler, bu hammaddeleri Parkinson tedavisinde kullanılan bir ilaca dönüştürebiliyor.
İşin ilginç tarafı şu: burada klasik geri dönüşüm yok. Yani plastik yeniden plastik olmuyor. Daha farklı, daha değerli bir şeye evriliyor. Atık, bir anda tıbbi üretimin parçasına dönüşüyor. Ama bu noktada frene basmak gerekiyor. Çünkü bu hâlâ laboratuvar ölçeğinde bir başarı. Gerçek dünyada aynı verimle çalışır mı, maliyeti ne olur, ne kadar yaygınlaşabilir… Bunların hiçbiri net değil. Düşününce, plastik sadece bertaraf edilmesi gereken bir yük olmayabilir. Doğru teknolojiyle, beklenmedik alanlarda işe yarayan bir kaynağa dönüşebilir. Ve evet, ilk kez “çöp” ile “ilaç” aynı cümlede bu kadar anlamlı duruyor.
