Çin’in yeni planı, yeşil hidrojenin fiyatını düşürüp kullanım alanını genişletmeye odaklanıyor; ancak toplam emisyonun gerçekten azalacağı hâlâ belirsiz.
Çin, yeşil hidrojen konusunda klasik bir iklim politikası dili kurmuyor. “Emisyonu düşürelim” demek yerine, işi daha dolaylı bir yerden kuruyor: önce maliyetleri aşağı çek, sonra kullanım zaten gelir. Yeni planın arkasındaki mantık tam olarak bu. Ama burada ince bir çizgi var. Birim başına düşen emisyonun azalması kulağa iyi geliyor, evet. Fakat ekonomi büyümeye devam ederken toplam emisyonun gerçekten düşüp düşmeyeceği hâlâ belirsiz. Yani daha “verimli” bir sistem kuruluyor olabilir ama bu, otomatik olarak daha “temiz” bir sistem anlamına gelmiyor.
Yeşil hidrojenin ağır sanayi ve taşımacılık gibi zor alanlarda çözüm potansiyeli yüksek. Çin de bunu görüyor ve erken davranmak istiyor. Ölçek büyütme konusunda agresif bir strateji var. Çünkü bu işte kazanan, teknolojiyi ilk bulan değil, en ucuza ve en hızlı yaygınlaştıran olacak. Peki, bu gerçekten de bir dönüşüm mü, yoksa büyümeyi daha kabul edilebilir gösterecek yeni bir araç mı?