Nature Climate Change’de yayınlanan makale, iklim değişikliği ve arazi kullanımındaki değişimin “küresel yanan alan” üzerindeki etkilerini değerlendiren ilk atıf çalışmasıdır. 20. yüzyıl boyunca nüfus dağılımı ve arazi kullanımındaki değişikliklerin ormanların parçalanması ve arazilerin kentsel gelişim ve tarım için dönüştürülmesi de dahil olmak üzere orman yangınlarını bastırarak küresel yanan alanı %19 oranında azalttığını ortaya koymaktadır. Ancak bu düşüş, dünyanın büyük bölümünde giderek artan sıcak ve kuru koşullar nedeniyle yanan alanı %16 oranında genişleten insan kaynaklı ısınma tarafından engellenmiştir. Sonuç olarak, küresel yanan alan son 100 yılda sadece %5 azalmıştır.
Dünya genelindeki düşüşe rağmen, çalışma iklim değişikliğinin Güney Amerika’nın güneydoğusunda %29, Avustralya’nın kuzeyinde %22, Sibirya’nın batısında %18 ve Kuzey Amerika’nın batısında %15 oranında yanan alan artışına neden olduğunu ortaya koymaktadır.
Çalışmada yer almayan bağımsız bir araştırmacı olan Dr. Matthew Jones’a göre bu çalışma, “insan kaynaklı emisyonları izleme bulmacasının en önemli eksik parçasıdır.” Yıllık Küresel Karbon Bütçesi (GCP) üzerinde çalışan Jones, Carbon Brief’e bu çalışmanın “insan kaynaklı ek yangınların boyutunu modellemede ileriye doğru atılmış önemli bir adım” olduğunu söyledi. Şimdiye kadar GCB gibi projelerin “tüm yangın emisyonlarının doğal olduğunu varsaymak zorunda kaldıklarını, dolayısıyla insanların küresel karbon döngüsü üzerindeki etkisini hafife aldıklarını” belirtiyor.
