Köpeğim karbon salıyor. Bunu biliyorum. Yine de onu seviyorum. Peki iklim krizini konuşurken sevgiden vazgeçmeden dürüst olabilir miyiz?

Köpeğimle yürüyüşe çıktığımda aklıma gelen son şey iklim değişikliği. Tasmasını takıyorum, o heyecanlanıyor, ben de gülümsüyorum. Hayat bazen çok basit sahiden. Ta ki biri çıkıp şunu söyleyene kadar: “Bir köpeğin var ve bu da iklim krizine katkı demek.” İşte orada durup düşünmek gerekiyor. Çünkü bu cümle rahatsız edici olduğu kadar doğru da.
Evet, köpeğim iklim krizine katkıda bulunuyor. Köpekler et yer. Et üretimi ise iklim krizinin en ağır yüklerinden biri. Buna ek olarak mamalar, paketler, dışkı poşetleri, veteriner ziyaretleri, oyuncaklar… Sevgiyle kurduğumuz bu ilişki, farkında olmadan bir ayak izi bırakıyor. Ve bunu kabul etmek çok ama çok zor. Çünkü mesele teknik değil; duygusal.
Paradoks
Asıl paradoks tam burada başlıyor. İklim konusunda “doğru” davranışları konuşmayı seviyoruz ama konu köpeklere gelince savunmaya geçiyoruz. “Ama o benim ailem”, “Ama sokaktan sahiplendim”, “Ama çocuklar için çok önemli”. Hepsi doğru. Ama bu doğrular, çevresel etkileri sihirli bir şekilde ortadan kaldırmıyor. Bu noktada da tartışma genellikle yanlış bir yere kayıyor: “O zaman köpek mi beslemeyelim?” Hayır. Yazının derdi de bu değil. Kimse köpekleri hedef tahtasına koymuyor. Asıl soru şu: Sevdiğimiz şeylerin de bir bedeli olabileceğini kabul edebilir miyiz? Ve bunu kabul ettiğimizde, daha iyi tercihler yapabilir miyiz?
Seçimlerimiz Bizi Belirler
Belki mama seçimini gözden geçirmek, belki gereksiz tüketimi azaltmak, belki “en pahalı ve en etli” olanın her zaman en iyi olmadığını sorgulamak… Kulağa pek büyük şeylermiş gibi gelmediğini biliyorum. Ama iklim krizi de zaten büyük laflardan çok, küçük ve rahatsız edici farkındalıklarla ilerliyor. Köpeğimi sevmekten vazgeçmeyeceğim. Ama onu severken her şeyin tamamen masum olduğunu da iddia etmeyeceğim. Belki yetişkinlik tam olarak budur: Çelişkilerle yaşamayı öğrenmek. Hem gezegeni dert etmek hem de akşam eve gelince bir çift patinin sevincine teslim olmak. Ve evet, ikisi bir arada mümkün.
