Yeni bir analiz, dünyanın en büyük 100 kentinin neredeyse yarısının yüksek su stresi altında yaşadığını gösteriyor. Yani mesele artık “ileride ne olur?” değil; “bu şehirler susuz kalmadan önce ne yapılacak?
Dünyanın dev metropolleri büyüyor, yoğunlaşıyor, tüketiyor… ama su aynı hızla artmıyor. Yapılan kapsamlı bir analiz, küresel ölçekte en büyük 100 şehrin yaklaşık yarısının “yüksek” ya da “aşırı yüksek” su stresi bölgelerinde yer aldığını ortaya koyuyor. Basitçe söylemek gerekirse, bu şehirlerde çekilen su miktarı, doğanın kendini yenileyebileceği sınırları zorluyor. Hatta bazı kentlerde o sınır çoktan aşılmış durumda.
İsimler Tanıdık
Listede tanıdık isimler var: Asya’nın kalabalık megakentleri, ABD’nin dev şehirleri, Latin Amerika’nın hızla büyüyen merkezleri… Ortak noktaları ise artan nüfus, iklim baskısı ve yıllardır ertelenen altyapı kararları. Kuraklık artık yalnızca “olağanüstü bir durum” değil; pek çok şehir için kalıcı bir zemin hâline geliyor. Üstelik mesele yalnızca yağmurun azlığı değil. Kimi yerlerde sorun, suyun nasıl yönetildiği; kimi yerlerde ise kentin bu kadar suya hiç hazırlanmamış olması.Araştırma, uzun vadeli kuraklaşmanın özellikle Asya ve Orta Doğu’daki büyük kentlerde daha belirgin hâle geldiğini gösterirken, dünya genelinde yüz milyonlarca insanın yaşadığı şehirlerde suyun geleceğinin giderek daha belirsiz olduğunu söylüyor. Bazı kentler hâlâ “sonra bakarız” refleksiyle ilerlerken, bazıları için “sonra” kelimesi artık pek de gerçekçi görünmüyor. Bu tablo da açıkça gösteriyor ki, su artık çevresel bir başlıktan öte bir şey. O artık kentlerin ekonomik dayanıklılığı, sosyal eşitliği ve hatta siyasi istikrarı için kritik bir unsur.