Avrupa Birliği, bankalara ve sigorta şirketlerine net bir mesaj verdi: İklim krizi, sosyal riskler ve yönetişim sorunları artık “rapor eki” değil, finansal dayanıklılığın bizzat kendisi. Yeni kılavuzlarla ESG riskleri stres testlerinin resmi parçası haline geliyor.
Finans dünyası uzun yıllardır stres testleriyle uğraşıyor. Faiz artarsa ne olur, piyasa çökerse kim ayakta kalır, kötü senaryoda bilançolar ne kadar dayanır… Ama şimdi testin soruları değişiyor. Avrupa Birliği, finansal sistemin “ya iklim krizi derinleşirse?”, “ya sosyal riskler patlarsa?” sorularını da ciddiyetle sormasını istiyor. Bu dönüşümün arkasında Avrupa’nın üç kilit finansal denetleyicisi var: Avrupa Bankacılık Otoritesi, Avrupa Sigorta ve Mesleki Emeklilik Otoritesi ve Avrupa Menkul Kıymetler ve Piyasalar Otoritesi. Kurumlar, yayımladıkları ortak kılavuzlarla ESG risklerinin stres testlerine nasıl entegre edilmesi gerektiğini netleştiriyor. Yani artık “iklim riski önemli ama ölçemiyoruz” bahanesi biraz zor tutacak gibi.
Yeni yaklaşım, finansal kurumların sadece bugünkü bilançolarına değil, uzun vadeli kırılganlıklarına bakıyor. Aşırı hava olayları, karbon yoğun sektörlerdeki ani değer kayıpları, sosyal gerilimler ya da yönetişim krizleri… Hepsi, bankaların ve sigorta şirketlerinin dayanıklılığını test eden senaryoların içine giriyor. Kısacası risk kavramı, daha gerçek hayata yakın bir hale geliyor. İşin gerçeği, bu kılavuzlar “uygula ya da açıkla” mantığıyla ilerliyor. Yani kurumlar ya bu çerçeveye uyacak ya da neden uymadıklarını anlatmak zorunda kalacak. Bu da ESG’nin gönüllü bir süs olmaktan çıkıp, hesap sorulan bir alan haline geldiğini gösteriyor. Finans dünyası için bu, sessiz ama oldukça sert bir paradigma değişimi. Tabii işin zor tarafı da var. ESG risklerini ölçmek kolay değil; veriler dağınık, senaryolar karmaşık ve gelecek belirsiz. Ama Avrupa’nın yaklaşımı net: Ölçmesi zor diye görmezden gelmek, riski ortadan kaldırmıyor. Aksine büyütüyor.