Danone’un su kullanımının yüzde 90’ı tarımdan geliyor; şirket, sahadaki üretimden çiftçiye kadar uzanan yeni uygulamalarla su riskini yönetmeye çalışıyor.
Su meselesi artık çevre başlığı olmaktan çıktı, doğrudan iş yapma meselesine dönüştü. Danone’un son dönemde attığı adımlar da bunu açıkça kabul eden bir yerden başlıyor. Şirket kendi operasyonlarında suyu azaltmayı öğrenmiş görünüyor ama asıl sorun başka yerde duruyor: tarlada. Çünkü toplam su tüketiminin neredeyse tamamı üretim hattının dışında, tarımsal süreçlerde gerçekleşiyor. Bu da oyunun kurallarını değiştiriyor. Fabrikada verimlilik artırmak artık yeterli değil. Danone bu yüzden rotayı çiftçiye çeviriyor. Daha az suyla üretim yapmayı mümkün kılan yöntemler, sensör destekli sulama sistemleri, toprağı su tutar hale getiren uygulamalar… Hepsi aynı soruya cevap arıyor: aynı ürünü daha az suyla nasıl üretiriz? Ama işin kritik tarafı şu: bu dönüşüm şirketin kontrol alanının dışında başlıyor. Tedarik zinciri dediğimiz şey aslında yüzlerce, binlerce bağımsız üretici demek. Yani Danone burada sadece uygulayan değil, ikna eden, yönlendiren ve bazen de risk alan bir aktöre dönüşüyor.
Suyu Döngüye Sokmak
Bir yandan da suyu yeniden kullanma meselesi öne çıkıyor. Üretim süreçlerinde suyu döngüye sokan sistemler, aynı kaynağı tekrar tekrar kullanmayı mümkün kılıyor. Bu, özellikle sanayi tarafında ciddi bir kırılma yaratıyor. Ama yine aynı noktaya geliyoruz: bu çabalar toplam etkinin ne kadarını kapsıyor? Danone bugün iyi örneklerden biri olarak gösteriliyor. Ama iyi örneklerin çoğalması, sistemin değiştiği anlamına gelmiyor. Su krizi büyürken, şirketlerin dönüşüm hızı hâlâ tartışmalı.