EY’nin açıkladığı yeni kurumsal çerçeve, sürdürülebilirliği ayrı bir başlık olmaktan çıkarıp şirketlerin karar alma ve operasyon süreçlerinin merkezine yerleştirmeyi hedefliyor.
Sürdürülebilirlik uzun süredir şirket sunumlarında parlayan bir kavram ama iş günlük karar anlarına geldiğinde çoğu zaman arka koltukta kalıyor. EY’nin duyurduğu yeni yaklaşım tam da bu kopukluğa odaklanıyor. Amaç, sürdürülebilirliği rapor dönemlerinde hatırlanan bir taahhüt olmaktan çıkarıp stratejiden operasyona, risk yönetiminden performans ölçümüne kadar kurumun tamamına yaymak. Yeni sistemde ortaya konan çerçeve, şirketlerin sürdürülebilirliği tek bir departmana havale etmek yerine tüm iş fonksiyonlarına entegre etmesini öneriyor. Yani konu yalnızca çevresel hedefler koymak değil; yatırım kararlarının, tedarik zincirlerinin ve yönetişim modellerinin bu hedeflerle uyumlu hâle gelmesi. Bu yaklaşım, sürdürülebilirliği bir iletişim dili olmaktan çıkarıp kurumsal refleks haline getirme iddiası taşıyor.
Peki, sizce bu tür çerçeveler şirketlerin gerçekten dönüşmesini mi sağlar, yoksa mevcut iş yapma biçimlerini daha iyi anlatan yeni bir paket mi sunar? Sürdürülebilirliğin şirketin her yerine yayılması, ancak ölçülebilir hedefler ve zor karar anlarında verilen tercihlerle anlam kazanır. Aksi halde en iyi kurgulanmış modeller bile sunum slaytlarının dışına çıkamaz. Bu nedenle EY’nin yaklaşımı, sürdürülebilirliği yönetim masasına taşıma iddiasıyla önemli bir tartışma açıyor. Şirketler için asıl sınav ise bu çerçevenin, iyi niyetli bir rehber mi yoksa gerçek bir dönüşüm aracı mı olacağını uygulamada göstermek olacak…