Avrupa Birliği, Türkiye’nin COP31 hazırlık sürecindeki bazı toplantılara Güney Kıbrıs’ı davet etmemesine sert tepki gösterdi. Brüksel, iklim zirvesi gibi küresel platformların siyasi gerilimlerin üzerinde tutulması gerektiğini vurguladı.
141 ülkenin oyuyla kabul edilen BM Genel Kurul kararı, iklim değişikliğiyle mücadeleyi artık siyasi bir tercih değil, uluslararası hukuk kapsamında bağlayıcı bir yükümlülük olarak tanımladı. Peki bu kararın dişi var mı?
Kral Charles, 13 Mayıs’taki Parlamento açılış konuşmasında İngiltere’nin fosil yakıt bağımlılığından kopuşunu hızlandıracak Enerji Bağımsızlığı Yasası’nı duyurdu. Başbakan Starmer’ın “Temiz Güç 2030” hedefinin yasal omurgası artık şekilleniyor.
WWF, çevre standartlarını karşılamayan tarım ürünlerini uluslararası ticaretten dışlamayı öngören radikal bir sistem geliştirdi. Codex Planetarius iyi bir fikir; peki, sizce gerçekçi mi?
Yeni Zelanda hükümeti, şirketlere yönelik iklim davalarının önünü kapatacak bir yasa değişikliğine gidiyor. Fonterra’nın da aralarında bulunduğu altı büyük şirket yargıdan kurtulacak gibi…
Avrupa Komisyonu’nun duyurduğu AccelerateEU planı, yenilenebilir enerji yatırımlarını hızlandırmayı ve enerji altyapısını güçlendirmeyi hedefliyor; mesaj net: geçiş süreci artık daha hızlı ve daha sert ilerleyecek.
Türkiye’nin ev sahipliği yapacağı COP31 öncesinde Uluslararası Enerji Ajansı’yla kurulan yeni iş birliği, iklim krizinin artık yalnızca çevre değil; doğrudan enerji güvenliği, ekonomi ve sanayi meselesi olarak ele alındığını gösteriyor.
Avrupa Birliği bir yandan iklim hedeflerini büyütürken, diğer yandan sanayiyi kaybetme korkusuyla geri adım sinyalleri veriyor. Brüksel’de hazırlanan yeni plan, şirketlerin milyarlarca euroluk karbon maliyetinden kurtulmasının önünü açabilir.
Yapay zekâ artık yalnızca teknoloji şirketlerinin değil, sürdürülebilirlik dünyasının da ana gündemlerinden biri haline geliyor. TKSD’ye göre asıl kritik soru, bu teknolojinin ne kadar hızlı geliştiği değil; toplumsal fayda üretip üretemediği.
Avrupa Bankacılık Otoritesi, bankalar için ESG raporlama yükünü azaltacak yeni bir paket önerdi. Ama mesele sadece bürokrasiyi azaltmak değil; veri azalırsa risk görünürlüğü de azalır mı? Tartışma tam da burada başlıyor.
ISO’nun çevre yönetim standardının yeni versiyonu, radikal değişiklikler yerine daha net kurallar ve daha yüksek beklentiler getiriyor; sürdürülebilirlik artık daha ölçülebilir ve daha denetlenebilir bir alana çekiliyor.
Değer zinciri emisyonlarını kapsayan Scope 3 standardı için önerilen yeni kurallar, şirketlerin daha detaylı veri açıklamasını ve tedarik zincirine doğrudan müdahil olmasını zorunlu hale getirebilir.
İsviçre hükümeti, şirketlerin çevresel ve insan hakları etkilerini daha şeffaf raporlamasını ve tedarik zincirlerinde daha sıkı denetim yapmasını zorunlu kılacak yeni bir yasa hazırlığını başlattı.
Greenpeace’e göre Orta Doğu’daki savaş, petrol şirketlerinin kâr marjlarını hızla yükseltti; artan fiyatlar maliyetin ötesine geçiyor.
Türkiye’nin sera gazı emisyonları artmaya devam ederken, iki yıl gecikmeyle gelen TÜİK verileri iklim politikalarının hızını da tartışmaya açıyor.