Paris Anlaşması'na taraf ülkelerin 2035 iklim hedeflerini içeren güncellenmiş Ulusal Katkı Beyanlarını (NDC) Şubat 2025'e kadar Birleşmiş Milletler'e iletmesi gerekiyordu. Ancak son verilere göre yaklaşık 50 ülke, son teslim tarihinin üzerinden 18 ay geçmesine rağmen yeni iklim planlarını hâlâ sunmadı. Bu sayı, Paris Anlaşması'na taraf ülkelerin yaklaşık dörtte birine karşılık geliyor.

NDC'ler neden bu kadar önemli?

Ulusal Katkı Beyanları, ülkelerin yalnızca emisyon azaltım hedeflerini değil; enerji dönüşümü, sanayi politikaları, ulaşım, uyum çalışmaları ve iklim finansmanı gibi alanlarda izleyecekleri yol haritasını da ortaya koyuyor. Bu nedenle belgeler, iklim diplomasisinin en kritik araçlarından biri olarak görülüyor.

COP31 öncesi belirsizlik büyüyor

Uzmanlara göre planların gecikmesi, yalnızca bürokratik bir sorun değil. Birçok ülkenin 2035 hedeflerini hâlâ netleştirememesi, COP31 öncesindeki müzakereleri de zorlaştırabilir. Ayrıca yeni planlarını sunan ülkelerin önemli bir bölümünün hedeflerinin de 1,5°C hedefiyle tam uyumlu olmadığı değerlendiriliyor.

Editörün Görüşü

İklim krizinde artık sorun hedef koymak değil, verilen sözleri takvime bağlayabilmek. Bir ülkenin NDC belgesini geciktirmesi, yalnızca bir evrak eksikliği anlamına gelmiyor; enerji yatırımlarından sanayi dönüşümüne, finansmandan emisyon azaltımına kadar uzanan kararların da ertelenmesi demek. Dünya, iklim krizine karşı zamanla yarışırken, bazı ülkeler hâlâ yarışın hangi kurallarla oynanacağını yazmaya çalışıyor.